San Giorgio Maggiore is een basiliek in Venetië, ontworpen door Andrea Palladio, op het eiland San Giorgio Maggiore. In 982 hadden benedictijnenmonniken zich op het kleine eiland San Giorgio gevestigd. In de loop der eeuwen groeide hun gemeenschap uit tot één van de belangrijkste benedictijnenkloosters in Italië. De basiliek wordt gekenmerkt door een marmeren façade bestaande uit twee tempelfronten. De half-ronde pilaren van het hoge front staan op uitermate hoge sokkels. Boven de driehoeksgevel staat een Christusfiguur. De kloosterkerk komt bijzonder majestueus uit op afstand. Dit sluit perfect aan met de unieke ligging aan het water. De campinili is in 1774 vernield. De huidige, gebouwd naar het voorbeeld van de klokkentoren van de San-Marco-basiliek, is veel minder elegant dan het origineel. |
